آسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است . مسأله 187 - براي پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند ، اگر چه با كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود . مسأله 188 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد با راه رفتن ، پاك مىشود . مسأله 189 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس ، با راه رفتن پاك شد مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . مسأله 190 - كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى أو نجس شود ، پاك شدن دست وزانوى أو بوسيلة راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل ومانند اينها . مسأله 191 - اگر بعد از راه رفتن ذره هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند بنابر احتياط واجب بايد آن ذره ها را هم بر طرف كرد ، ولى باقي بودن بو ورنگ اشكال ندارد . مسأله 192 - توى كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد بواسطة راه رفتن پاك نمىشود وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن ، محل اشكال است ، ولى اگر كف جوراب از پوست باشد بوسيلة راه رفتن پاك مىشود . 3 - آفتاب مسأله 193 - آفتاب ، زمين وساختمان وچيزهائى را كه مانند درب وپنجره در ساختمان به كار برده شده ، وهم چنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند وجزء ساختمان حساب مىشود با شش شرط پاك مىكند . أول : آن كه چيز نجس تر باشد پس اگر خشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب